Distorted Force, Jam Trio @ Eleutheros Koinwnikos Xwros ‘Sxoleio’ 17/12/11

Livάκι σε μια πολύ καλά στημένη και οργανωμένη κατάληψη στη Βασ.Γεωργίου λοιπόν.

Κόσμος? ΚΑΘΟΛΟΥ ! Anyway όμως, δεν ξενερώνουμε ποτέ. Πλάκα είχε.

Jam Trio

Καλή φάση. Υπήρχε κάποτε μια μπάντα που λεγόντουσαν Double Sided, θα τη θυμάστε λογικά αν ασχολιόσασταν με την underground σκηνή. Είχε κάνει κάποια livάκια εκτός Θεσσαλονίκης και είχε ανοίξει και σε 2 live για τους Distorted Force. Και τώρα μπορεί να υπάρχει, δεν ξέρω, πάντως πέρασε μια πολύ άσχημη φάση κατά την οποία όλα τα μέλοι εκτός της τραγουδίστριας έφυγαν. Να αναφέρουμε ότι τα 2/6 αυτής της μπάντας ήταν από τους Force (το κιθαριστικό δίδυμο). Όταν λοιπόν παίχτηκε αυτό το σκηνικό, ο drummer, ο μπασίστας και ο ένας από τους κιθαρίστες, συνέχισαν να jamάρουνε, just for the fun of it. Όταν έκλεισε το live στο “Σχολείο”, έπεσε μια ιδέα για Jam Trio supportάρισμα. Σκέψεις φυσικά και υπήρχαν, σε φάση “μα δεν έχουμε καν κομμάτια ρε παιδιά, απλά jamάρουμε”   ή   “και τι φάση δηλαδή? Θα πάμε εκεί και παίξουμε ότι κατεβάσει η κούτρα μας εκείνη τη στιγμή”?  Και έτσι έγινε. Μάλιστα ανοίξανε με το ‘Whatever my Coutra Come Up With’.

Distorted Force

Ξέρω γω? Ντάξει, καλά I suppose, κόσμο δεν είχε, εξοπλισμός χάλια, ήχος, όχι και ότι καλύτερο, χαλαρά μωρέ, περισσότερο με πρόβα έμοιαζε παρά με live. Βασικά τι λέω? Σε πρόβα τουλάχιστον θα ερχόταν και κανένας για παρέα. Τέλοσπάντων, καλά δεν είναι τόσο τραγικά όσο τα λέω, αλλά ήταν άσχημα. Έπαιξαν όλο το Depersonalization. Το οποίο λόγω κάποιων προβλημάτων παίζει να καθυστερήσει και αυτό. Περνάει τη St.Anger περίοδό της αυτή η μπάντα. Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει ορθοπόδιση , και οι πιο pessimistές μπορούν απλά να αναρωτηθούν : “Βασικά, ποια ορθοπόδιση , θα υπάρξει μέλλον”?

Fatal Munity, Distorted Force, Bloodpact Live Sunday 4/12/11@Boxx Live Stage, Ioannina

Η μέρα ήταν συννεφιασμένη, ποιητική κρατώντας κάποιες κηλίδες μελαγχολίας. Γιάννενα λοιπόν. Ρε μαλάκες, τι Λονδίνο είναι αυτό? Όλη μέρα κάθε μέρα βρέχει εκεί? Τι γίνεται? Τέσπα. Θα προσπαθήσω να προσπεράσω τον Αθηναϊσμό αυτής της πόλλης (στα σουβλατζίδικα το απ’ όλα έχει και αυτή την sause με γιαούρτι, τζατζίκι και λίγο σύφιλη, και διάφορα άλλα τέτοια πρωτευουσιάνικα), και θα μείνω στο μουσικό κομμάτι. Θέλω να τονίσω κάτι από τα βάθη της παιδικής μου ψυχούλας :

ΠΟΛΥ ΜΑΛΑΚΑΣ Ο ΗΧΟΛΗΠΤΗΣ !!!!!!……ΜΕ ΑΚΟΥΣ ΜΑΛΑΚΑ?????   ΕΙΣΑΙ ΠΙΟ ΒΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ MANAGER ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΟΙ METALLICA ΔΙΣΚΟ ΜΕ ΤΟΝ LOO REED !!!!!!!! ΒΛΑΚΑ. ΗΛΙΘΙΕ. ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΕ !!!

Ok. Ξαλάφρωσα. Ας περάσουμε τώρα και στο live.

Bloodpact

Black Metal (ή κάτι τέτοιο). Ωραία μπάντα. Σωστά drums, πολύ καλός ήχος στις κιθάρες, ωραία φωνή (μου θύμισε έναν γνωστό μου, αλλά στο 5 years back του). Αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση είναι ο εξοπλισμός τους. What the Fuck?!?!?! Τα παιδιά είχανε κάτι πλήκτρα με περισσότερες οκτάβες και από bachικό όργανο, κιθάρες που δεν πέφτανε κάτω από επίπεδο schecter hellraiser, και ένα μπάσο που ο κατασκευαστής του πρέπει να ήταν σουρωμένος την ώρα που το σχεδίαζε. Παικτικά ήταν αρκετά καλοί. Πολλά δικά τους και ένα Rotting Christ από το καινούργιο δίσκο, αν θυμάμαι καλά, πρέπει να παιξαν το Daimonon Vrosis. Καλή εμφάνιση σε γενικές γραμμές.

Distorted Force

Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφέρω τον εξοπλισμό του μαγαζιού (σκόπιμα επιλεχθέν αυτό το σημείο για τη συγκεκριμένη αναφορά, υπάρχει point στο history). Λοιπόν, πολλοί από σας , αν όχι όλοι, που διαβάζετε, θα έχετε δει διάφορα προμεταπολιτευτικά videάκια από κανένα History Channel,  όπου δείχνουν κάτι ενισχυτές του ’40, κάτι μαϊμούδες, κάτι σάπιες fender απομιμήσεις που χρησιμοποιούσαν οι γερμανοί για να δίνουν βήμα στις ναζιστικές στρατιωτικές παρελάσεις. Το χουμε? Ωραία. Φαντάσου ένα τέτοιο ραδιενεργό απόβλητο να κουβαλήθηκε από τη Νυρεμβέργη μέχρι τα Ιωάννινα με το καροτσάκι της λαϊκής. Αρκετές φορές χειρότερη από την αρρωστημένη φαντασία σου, ήταν η κατάσταση του εν λόγω . . . . ας πούμε . . . ‘ενισχυτή’. Ώ ναι! Εκεί που η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία. Στο τέλος του live λοιπόν ο τύπος και καλά υπεύθυνος (της πουτσας)/ηχολήπτης , έκανε θέμα τις εντάσεις, και ότι θα μπορούσε να υπάρξει πρόβλημα με τα μηχανήματα. Ο τρόπος του, πέρα από αγενής σε άτομα που ήξερε κάποιες ώρες, ήταν λες και έψαχνε λαβή απλά για να την πει σε έξι παιδιά που είχαν κάνει τρείς ώρες ταξίδι για να παίξουν στο τσιφλίκι του. Μέσα σε όλα ακούστηκαν οι φράσεις : ‘Εδώ δεν είναι Θεσσαλονίκη’ (πλατσούρισε λίγο ακόμη στα στάσιμα νερά του φαλλολαγνικού μικροαστισμού σου φίλτατε, κάποια στιγμή ίσως πέσει και στα Γιάννενα λίγος ήλιος), ‘Τις προάλλες εδώ έπαιζαν οι Sodom, και στον πάνω όροφο μπορούσες να συνομιλήσεις με τον διπλανό σου’ (ναι ρε χαζούλη, δεν το ξερες?  Εγώ με τους φίλους μου πηγαίνουμε σε thrash metal συναυλίες προκειμένου να αναλύσουμε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, και άμα λάχει, να λύσουμε και το κυπριακό) Έφυγε κόσμος λόγω της δυνατής έντασης’ (ο κόσμος μεγάλε έφυγε επειδή πέρασε η ώρα και έπρεπε να πάρουν το λεοφoριάκι και να πάνε σπιτάκια τους να πιούν το γαλατάκι τους, βλέπεις, οι μόνοι που μείνανε, ήταν αυτοί που έφεραν οι ντόπιες μπάντες, το κοινό του μαγαζιού σου ήταν μια χούφτα κολόμωρα που νομίζανε πως πιάσανε τον papes απ’ τ’ αρχίδια επειδή έκαναν κάτι το οποίο δεν τους αφήνουν οι γονείς τους). Στο παικτικό κομμάτι τώρα, τα παλικάρια έπαιξαν όλο το 3^ο LP, το οποίο μάλιστα είναι ακυκλοφόρητο. Περίπου το μισό δεύτερο, και ένα δείγμα του 1^ου . Από διασκευές ακούστηκε μόνο το In the Name of God (Dream Theater).

Fatal Munity

Thrash is the Law. Old Schoolίδια ακούστηκαν από τα παιδιά εκείνη τη βραδιά. Metallica, Megadeth, Sodom και το συναφή 80s ρεύμα. Πολύ καλή εμφάνιση και προπαντός, πολύ καλά παιδιά. Δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στις μαλακίες του one n’ only μαλάκα του boxx . Το διασκεδάσανε, thrashάρανε, και άφησαν σε όσους δεν τους είχαν ξαναδεί, τις καλύτερες εντυπώσεις. Κλασσική thrash μπάντα θα τους χαρακτήριζα, δύο κιθάρες, μπάσο, φωνή και drums. Και γαμώ τις φωνές ο τραγουδιάρης. Μπορώ να πω με σιγουριά πως έκανε τη μεγαλύτερη διαφορά.

Μετά το live, οι δύο τελευταίες μπάντες έκαναν μια πολύ καλά οργανωμένη μπυροεπίθεση σε ένα metalάδικο της πόλης. Και γαμώ τους guys όλοι τους.

Έτσι κλείνει λοιπόν μια από τις μικρές και non the less όμορφες εκτός έδρας περιπέτειες. Ωραία εμπειρία, και περάσαμε όλοι καλά. Κανείς δεν είχε παράπονο (με εξαίρεση τον mecha-ultimate παπαρολογοπαρλαπίπα). Ένα trade που χαίρεσαι να εκπληρώνεις. Φιλιά στα παιδιά από τα Γιάννενα. Σκατά στο Boxxxxxxx.

Distorted Force - A Dead Man's Dream

Xa-Mosh, Julian’s Lullaby, Distorted Force, Warfare, Familia Live@Eightball Club Live Stage 16/10/11

Κυριακή βράδυ, και έξω από το eightball club live stage υπάρχει κόσμος που σιγά σιγά μπαίνει μέσα. Μετά από πολύ καιρό αυτές οι 5 μπάντες επρόκειτο να ξανανέβουν τη δημοφιλή σκηνή των Λαδάδικων. Οι Julian’s Lullaby ήρθαν από Αθήνα προς την υλοποίηση της συγκεκριμένης εμφάνισης. Μια βραδιά που χαρακτηριζόταν από ωραία ατμόσφαιρα, αρκετό κόσμο, μουσική ποικιλομορφία και πολύ όρεξη για να περάσουμε όλοι καλά.

Familia :

Γνωστό σχήμα, 5 κοπέλες, rock διάθεση, πολλές διασκευές.  Σημάδια βελτίωσης από παλιότερες εμφανίσεις. Το καλύτερο της show ever έδωσε η τραγουδίστριά του group. Ανέβαζε τον κόσμο, γούσταρε, και όσο αφορά τις ερμηνείες της : πάντα ήταν ερωτεύσιμη, αλλά σε αυτό το live έδωσε ρέστα. Η drummer της μπάντας επίσης ξεχώριζε. Λίγα αλλά εύστοχα και σωστά διπεταλίδια. Σταθερά καλό μπάσο με ενδιαφέρον χρωματισμούς και ικανοποιητικές κιθάρες ιδίως σε αργά rock κομμάτια. Ακούστηκαν τραγούδια όπως Zombies, Sweet Dreams, και ένα δυνατό κλείσιμο με RATM και Killing in the Name of…

Warfare:

Thrash. Κακό. Έπαιξαν χωρίς lead κιθάρα γιατί όπως είπαν ο κιθαρίστας ήταν άρρωστος ( ή απλώς νρεπότανε ) . Ασυγχρόνιστοι, κακές εκτελέσεις, και γενικότερα, μια ψιλοξενέρα στο όλο κέφι. Ο drummer ( drummer τώρα, τέλοσπάντων, ο wanna be εμ πάσει περιπτώσει) ήταν ο πιο αστείος από όλους, δεν είναι ότι σε όλη τη διάρκεια που έπαιζαν κάτι έφταιγε, και αν και τα κομμάτια ήταν πασίγνωστες σούπες, κάτι πάλι δεν ακουγόταν σωστό. Απλά το παλικάρι αν σπουδάζει, καλό θα ήταν να ασχοληθεί με τις σπουδές του. Προτεραιότητα σε άλλα πράγματα πέρα από τη μουσική θα ήταν καλό να δώσει και ο μπασίστας του group (λέμε τώρα). Μάγκα μου αν θέλεις να κρατάς πένα, παίξε κιθάρα, ή τουλάχιστον, παίξε καλά. Ένας εποιικά μέτριος τραγουδιστής, ντάξει, ok, φάλτσαρε πολλές φορές αλλα μέσα στην όλη παρακμιακή υποκουλτούρα , παρατέχνη και αντιδημιουργικό εμετό των υπολοίπων, ήταν στους τυφλούς ο μονόφθαλμος. Καλός ρυθμικός. Μπορώ να πω πως με τον ασυμπαγή και χαοτικά βρώμικο ήχο που έκανε το καυσόξυλό του, κάλυπτε την αναπηρία των υπολοίπων να παράγουν τέχνη και κάπως έτσι ψιλοσώθηκε η ντοματολουσία. Όση ώρα έπαιζαν θα ήθελα να έχω ένα κοινό με τον Beethoven. Την καλύτερη δουλειά έκανε εν κατακλείδι ο άλλος κιθαρίστας που και καλά ήταν άρρωστος, και δεν ήρθε. Απ’ ότι μάθαμε αυτή η ατελής και αποτυχημένη προσπάθεια οργάνωσης ήχων που παράγεται από την ….  ‘μπάντα’, θα σταματήσει να πολιορκεί την τέχνη μιας και σκοπεύουν να διαλυθούν. Αν μπορούσα να κάνω μια ευχή, θα ήταν ο μουσικός κόσμος να γίνει ένα καλύτερο μέρος………   thank you Jesus . . !

Distorted Force:

Παρουσίαση νέου τραγουδιστή. Ήταν η πρώτη φορά στα χρονικά των Force που ανέβαιναν on stage χωρίς γυναίκα στο μικρόφωνο.  Καιρό είχε να βγάλει αυτή η μπάντα τέτοιο όγκο. Και όλα οφείλονται στον νέο μόνιμο τραγουδιστή του σχήματος. Μικρό playlist. Μόλις 7 κομμάτια και εκ των οποίων 3 instrumental. Πολύ χώσιμο αλλά και κλασικούρες που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε σε ενδιαφέρον covers. Κέφι, κόσμος, και πολύ χτύπημα. Iced Earth και Dark Saga για intro και τα βλέμματα άρχισαν επιτέλους να πέφτουν στην σκηνή (μετά από μια μισάωρη αποχή κατά την υποπολιτισμική τελετουργία των Warfare). Progressive Assault με 2 τεχνικά και ανώμαλα insts. Holy Diver και αν υπήρχε δράκος στο μαγαζί, θα ήταν τυχερός αν κατάφερνε να κρατήσει τις σωματικές του εγκοπές αβίαστες. Κλείσιμο με ένα κλασσικό Enter Sandman και με τις καλύτερες εντυπώσεις που θα μπορούσε να αφήσει  η πρεμιέρα μιας νέας εποχής για το group.

Julian’s Lullaby:

All the way from Athens τα παιδιά για να δώσουν ένα καταπληκτικό show. Η δεύτερη τραγουδίστρια του ατμοσφαιρικού heavy σχήματος απουσίαζε λόγω μεταπτυχιακών σπουδών αλλά καλύφθηκε από τον τραγουδιστή (επίσης στα backing) καθώς η front woman ήταν εκεί να μας ταξιδέψει με μια φωνή που ήταν λες και είχε βγει από παραμυθένια όπερα. Πολύ καλές κιθάρες, προσεγμένη ρυθμική και μια καταπληκτική lead . Να επισημάνω εδώ πως νιώθω κάπως άσχημα να γράφω εγώ για τέτοιες μουσικάρες.  Όλοι ήταν ένας κι ένας. Διασκευές όπως Revolution και Wizard. Όσο αφορά τα δικά τους, είχαμε τη χαρά να ακούσουμε σχεδόν όλο το πρώτο album. Playbackin’ intro’s που σε έκανα να σκέφτεσε πόσο ποιο πλούσιος θα ήταν αυτός ο ήχος με την παρουσία ενός πληκτρά και ενός βιολιστή (όπως δηλαδή τα κομμάτια είναι ηχογραφημένα). Αλλά και έτσι η μαγεία δεν χάνεται. Μια χαρά περάσαμε, όσοι θυμόμασταν στοίχους τραγουδούσαμε μαζί και οι υπόλοιποι, ή έκαναν headbanging, ή σκάλωναν υπό τις ιδιοφυής συνθέσεις. Πολύ ωραία παρουσία και μουσική. Επί και υπό σκηνής, το διασκεδάσαμε αμφότεροι.

Xa-Mosh:  

Κρίμα.  Πολύ κρίμα. Τα παλικάρια είχαν προετοιμάσει ένα σωρό καινούργιο υλικό, και σκόπευαν να το παρουσιάσουν αυτό το βράδυ της Κυριακής σε όσους είχαν τη τύχη να παρεβρίσκονται. Και τι έγινε? Στο δεύτερο κομμάτι σπάει η χορδή του κιθαρίστα. Δυστυχώς δεν υπήρχε η δυνατότητα να τραμπάρουνε καμιά κιθάρα, καθώς ήταν χαμηλοκουρδισμένοι. Έτσι συνέχισαν με μία κιθάρα. Υπήρχε μια αλλαγή στο line-up. Στο κέντρο της σκηνής, δεν υπήρχε τραγουδιστής. Ο Σωτήρης εδώ και κάποιους μήνες λόγω σπουδών είχε αφήσει τη μπάντα. Έτσι τα φωνητικά μοιράζονταν πολύ πετυχημένα οι δύο κιθαρίστες. Υπάρχει και άλλος λόγος που αυτό τους το live έπρεπε να πάει καλά. Πέρα από την αποχώρηση του Σώτου, ο μπασίστας του group αποχωρεί επίσης. Ήταν το τελευταίο του live με τους Xa-Mosh. Κάπου εδώ να αναφέρουμε ότι εκτός από είδος (ThrashàDeath) αλλάζουν και όνομα. Από το επόμενο live όταν θα θέλουμε να αναφερθούμε στους Xa-Mosh , θα μιλάμε για τους ATOM. Νέος αέρας, νέα και καλή δουλειά, νέα μέλοι και νέες εμφανίσεις εντός και εκτός Θεσσαλονίκης. Αλλά τώρα πίσω στο live. Αντί λοιπόν να παρουσιάσουν τα καινούργια κομμάτια που δούλευαν τόσο καιρό, κατέφυγαν λόγω αυτού του περιστατικού σε covers. Δεν ξενερώνουμε ποτέ. Χτυπηθήκαμε, γουστάραμε, και τα παιδιά αν και με τόσα τεχνικά προβλήματα (το μπάσο είχε θέμα επίσης) κατάφεραν να παίξουν αξιοπρεπέστατα και να αποδώσουν στο μέγιστο των δυνάμεων τους. Ένα παλικαρίσιο show παρά τις δυσκολίες και ένα καταπληκτικό finale για μια όμορφη βραδιά.

Distorted Force Live Lemessos, Cyprus 8/10/11 9/10/11 Kingston Rock City

Μια μπάντα που έχει παίξει και ξέρει πως είναι τα live εκτός έδρας βρίσκεται στο αεροδρόμιο. Για ποιο λόγο? Για 2 εμφανίσεις στο Kingston Rock City στη Λεμεσό. Όλα ξεκινάνε λοιπόν με την αναχώρηση του πενταμελές group για τη μεγαλόνησο.

                            

Με την άφιξη τους στη Λάρνακα όπου προσγειώθηκαν τους υποδέχτηκαν το αφεντικό του Kingston και ένας κοντινός του φίλος. Μεταφέρθηκαν στη Λεμεσό με 2 αμάξια καθώς τα παιδιά είχαν και ένα σκασμό αποσκευές. Η διαμονή ήταν εξασφαλισμένη από το αφεντικό και παράλληλα διοργανωτή των εμφανίσεων, καθώς και η μετακίνηση και η διατροφή.  Αυτό φίλε μου λέγεται   φιλοξενία .

Την πρώτη μέρα οι Distorted Force είχαν τη χαρά να φιλοξενηθούν στο ραδιοφωνικό σταθμό        προκειμένου να υλοποιηθεί μια δίωρη συνέντευξη όπου συζητήθηκαν θέματα όπως η ιστορία της μπάντας, τι να περιμένουμε στο καινούργιο LP, αλλά και θέματα γενικού ενδιαφέροντος ( η μουσική σκηνή στη Σκανδιναβία κ.α.). Όλα κύλησαν ευχάριστα. Πολύ όμορφη εμπειρία καθώς ήταν η πρώτη επαφή των Force με τον ραδιοφωνικό κόσμο. Δεν υπήρχαν σενάρια, δεν υπήρχε σταθερή playlist οριζόμενη από συμφέροντα εταιριών, όλα ήταν αυθόρμητα και αληθινά. Μακάρι όλες οι συνεντεύξεις που ακούμε καθημερινά να ήταν έτσι.

Η δεύτερη μέρα ήταν ημέρα ξενάγησης και φιλοξενίας. Ένα πράγμα έχω μόνο να πω.

Αν όλοι οι άνθρωποι ήταν έτσι, αν όλοι έδιναν τόση αγάπη, ο κόσμος θα ήταν ένα καλύτερο μέρος. Τίποτα άλλο. Η ζεστασιά και η αγκαλιά που δέχθηκε το group δεν περιγράφεται με λόγια.

Τρίτη μέρα στην Κύπρο και φτάνει η ώρα του πρώτου live. Ένα πολύ μεγάλο, όμορφο και designάτο μαγαζί περίμενε για soundcheck μια μπάντα που διένυσε κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα για να βρίσκεται εκεί. Άψογο check από τον ίδιο τον διοργανωτή καθώς είναι 30 χρόνια ηχολήπτης ο άνθρωπος και ο ήχος που έφτιαξε σε συνδυασμό με την απίστευτη ηχητική του μαγαζιού δημιούργησαν ένα πανέμορφο κλίμα και μια βαριά και ατμοσφαιρική metal ατμόσφαιρα. Όλα κύλησαν άψογα, το σχήμα ήταν επί σκηνής για περίπου 3ς ώρες, ακούστηκαν πολλά δικά τους αλλά και αρκετές διασκευές. Θετικά σχόλια ακούστηκαν για τα κομμάτια της μπάντας καθώς η δεσπόζουσα άποψη έλεγε πως άφησαν πολύ καλύτερες εντυπώσεις από τα covers. Αρκετός κόσμος , ωραίο κλίμα. Μια πανέμορφη εμπειρία.

Τέταρτη μέρα και ημέρα Κυριακή. Ο καθένας είχε βρει τρόπο να καταπολεμήσει την κούραση, άλλος ήταν κολλημένος στην κιθάρα ψάχνοντας και πειραματίζοντας νέους ήχους ταλαιπωρώντας τα πετάλια, άλλος απολάμβανε ένα καφέ στο μπαλκόνι και άλλος απλά κοιμόταν. Σημασία έχει πως το βράδυ όλοι τους ήταν έτυμοι να δώσουν ένα show καλύτερο απ το πρώτο.  Και αυτό έκαναν.  Ίδιο template, ίδιο και μεγάλο playlist, αλλά με πολύ όρεξη και ζωντάνια. Για να λέμε τν αλήθεια, Zivania power και όλοι ανέβηκαν στο stage με ηθικόν ακμαιότατον. Πιο λίγο κόσμος, αλλά ποιο ζωντανός, όλοι περάσαμε υπέροχα εκείνο το βράδυ, μουσικοί., τεχνικοί και θεατές. Ένα βράδυ να θυμόμαστε. Πολλά και γνωστά κομμάτια καθώς δεν έλειψαν τα Distorted Force classics : A Dead Man’s Dream και Storyteller Upon My Grave. Ακούστηκε επίσης καινούργιο υλικό σε inst. version εκ του οποίου ποιο πολύ αίσθηση έκανε το ομώνυμο του 3^ου LP: Fields in Desolation. Μετά τη λήξη του live αναμονούσε μια πανέμορφη βραδιά παρέας, γέλιου και πολύ ποτού. Από όλες τις απόψεις επαναλαμβάνω, Μια βραδιά που θα θυμόμαστε.

Η επόμενη μέρα βρίσκει το group σε κατάσταση ενός κράματος αποσύνθεσης και απόλυτης χαράς.

Η αγάπη, η φιλοξενία και η αγκαλιά που συνάντησε η μπάντα στη μεγαλόνησο δημιούργησαν ένα συναίσθημα τόσο πρωτόγνωρα ευχάριστο και συγκινητικό πού μόνο γλυκιές και όμορφες αναμνήσεις μπορεί να χαρίσει. Μακάρι να ήταν όλοι οι άνθρωποι όπως αυτοί που μας δέχθηκαν και μας έβαλαν με τόση ζεστασιά σπίτι τους αυτές τις 6 μαγικές ημέρες. Ένα ευχαριστώ δεν θα ήταν τίποτα μπροστά στη δυσθεώρατη καλοσύνη αυτών των ανθρώπων.

Η Κύπρος είναι πατρίδα μας και μέσα στη καρδιά μας.

Σας αγαπάμε.

Xa-Mosh, Julian's Lullaby, Distorted Force, Warfare, Familia Live 16/10/11 Eightball Club Live Stage

Distorted Force Biography

Line Up:

Οι Distorted Force προτωσυστάθηκαν στις αρχές του 2005 στην πόλη της Θεσσαλονίκης από ένα drummer και 2 κιθαρίστες έχοντας περισσότερο symphonic rock επιρροές. Έχοντας για σταθερό μέλος τον lead κιθαρίστα το Line up άλλαξε μετά από 3 χρόνια έως ότου να μετατραπεί την άνοιξη του 2008 σε σχήμα ενός drummer, ενός κιθαρίστα και ενός τραγουδιστή. Η θέση του τελευταίου χήρεψε και αποκαταστάθηκε συνολικά 4ς φορές. Σεπτέμβριο του 2009 προσδέθηκε ρυθμικός κιθαρίστας και ένα μήνα μετά ο μπασίστας. Το σχήμα ολοκλήρωσε η είσοδος (για πρώτη φορά στα χρονικά της μπάντας) γυναικείων φωνητικών τον Φεβρουάριο του 2010. Λίγους μήνες μετά αντικαταστάθηκε η θέση του drummer.  Μετά την τελική ανασυγκρότηση των μελών η τραγουδίστρια αποσύρθηκε προσωρινά λόγω μεταπτυχιακών σπουδών στο εξωτερικό και η μπάντα κατέφυγε σε session (επίσης γυναικεία φωνητικά. Τον Οκτώβριο του 2011 η τραγουδίστρια αποχωρεί και εισχωρεί για πρώτη φορά πληκτράς. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, αποχωρεί ο μπασίστας. Δεκέμβριο του 2011 η μπάντα υποδέχεται δυο νέα μέλη. Μια μπασίστρια και έναν τραγουδιστή ο οποίος θα αναμενόταν να εισαχθεί ουσιαστικά στο σχήμα ένα χρόνο μετά, αφετέρου θα είχε εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Στο μεσοδιάστημα (Δε2011-Ιουν2012) η μπάντα κατέφυγε σε αντρικά brutal φωνητικά.

Records:

Η μπάντα μπήκε για πρώτη φορά στο studio ηχογράφησης τον Νοέμβριο του 2010. Το ομώνυμο demo του συγκροτήματος περιείχε 3 δικά της κομμάτια και 3 cover. Πολύ γρήγορα μάζεψε θετικά σχόλια. Η 2^η δουλειά (Μάιος 2011) ήταν EPκαι είχε τίτλο “A Dead Man’s Dream” περιέχοντας 6 δικά της κομμάτια. Εμφανέστατα τα σημάδια τεχνικής, δομικής και παραγωγικής βελτίωσης. Τον Ιούνιο του 2012 ηχογραφείται και η τρίτη δουλειά, το "Depersonalization".

Influences:

Οι Force ξεκίνησαν σαν μια symphonic rock μπάντα και δούλεψαν με αυτή τη βάση για περίπου 3 χρόνια. Μεγάλες και απότομες αλλαγές στο Line-up έφεραν έναν Heavy-poser αέρα στους Distorted Force το 2008. Με αυτή τη γραμμή πορεύτηκαν για 1,5 χρόνο έως ότου να κατευθυνθούν προς το καθαρόαιμο heavy, του οποίου η ζωή όμως στο σχήμα δεν κράτησε περισσότερο από 1 χρόνο. Πολύ σύντομα ένα περίεργο συνθετικό κράμα άρχισε να χαρακτηρίζει τη μουσική και το στοίχο αυτή της μπάντας, το οποίο έχει αφήσει πολλά κατάλοιπα στον σημερινό τους ήχο. Progressive/Power με μεγάλα heavy parts και χρονοβόρα ατμοσφαιρικά ιντερλούδια σε συνδυασμό με τεχνικά drums, γρήγορα guitar solos και έναν βαρύ gothic στοίχο. Σήμερα οι power πτυχές τους έχουν χαθεί (αν κάποια riff προδίδουν τα παλιά τους ακούσματα) και έχουν υιοθετήσει ένα prog playstyle κρατώντας κάποια μεν, μικρότερης έκτασης δε, heavy σημεία, χωρίς όμως να υπονομεύεται από κανένα από αυτά η atmospheric διάθεση. Στιχουργικά τελευταία συναντάμε ποιο aggressive θεματολογίες στο σταθερό, γνωστό gothic template.

Live Reviews:

Παρόλη τη μικρή χρονική πορεία του συγκροτήματος, το ερασιτεχνικό προς το παρόν σχήμα είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με πολλά και γνωστά συγκροτήματα της underground αλλά και της επαγγελματικής σκηνής. Τα συχνά live κυρίως στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις καταξίωσαν τους Distorted Force σαν μια αξιοσημείωτη συνεισφορά στην ελληνική underground metal. 

Links:

www.myspace.com/distortedforce

distortedforce@hotmail.com

www.distortedforce.blogspot.com